برقی تو دلم جرقه می زنه و قلب سرخم با اون همراهی می کنه ...

آتیشی تو قلبم شعله ور می شه که شعله هاش تا ریشه ی استخون هامو می سوزونه ...

من مقاومت می کنم که خم به ابرو نیارم یا طاقتم رو از دست ندم ...

اما سخته...!

حرارت خون تو رگ ها ...

عرق داغ رو پیشونی ...

لرزش دستا و تن ...

سستی زانو ها ...

و بی جونی پا ها توان رو از من می گیره ...

و وادارم می کنه که لب وا کنم ...

و جمله ای رو که از اعماق وجودم سر چشمه گرفته رو بگم ...

پس منو ببخش اگه می گم :

دوست دارم...                                                   

این مطلبو یکی از دوستای مهربونم نوشته که خیلی دوسش دارم

امیدوارم شما هم لذت برده باشین